Shloka 123
पञ्चवर्णोत्पत्तिः — The Origin of the Five-Colored Fiery Being and Ritual-Disruptor Lineages
दशमासधूता गर्भ जायन्ते कुलपांसना: । कितने ही दीन मनुष्य पुत्रकी कामना रखकर देवताओंको पूजते और कठिन तपस्या करते हैं, तो भी उनके द्वारा गर्भमें स्थापित तथा दस मासतक माताके उदरमें पालित होकर जो पुत्र पैदा होते हैं वे कुलांगार निकल जाते हैं-
daśamāsadhūtā garbhā jāyante kulapāṃsanāḥ |
వ్యాధుడు అన్నాడు—పది నెలలు గర్భంలో మోసి పోషించినా కొందరు సంతానం వంశానికి అవమానంగా పుడుతుంది. అనేక దరిద్రులు పుత్రకాంక్షతో దేవతలను పూజించి ఘోర తపస్సు చేస్తారు; అయినా వారి వల్ల గర్భంలో స్థాపితమై, పది నెలలు తల్లి గర్భంలో పెరిగి పుట్టిన కుమారులు కూడా వంశనాశకులుగా మారుతారు.
व्याध उवाच
Educational Q&A
Merely obtaining a child through worship or austerity does not guarantee virtue; true worth is shown by conduct. A son can either uphold or disgrace a lineage, so ethical formation and righteous behavior matter more than the mere fact of birth.
The hunter (vyādha), instructing on dharma, remarks that people may perform intense devotion and penance to obtain sons, yet some sons—though carried and nurtured for the full term—still become a stain on the family, underscoring the unpredictability of outcomes and the primacy of character.