Shloka 9
Dvārakā’s Distress and the Saubha Engagement (द्वारकाव्यग्रता तथा सौभयुद्धम्)
अभीषु हस्तं त॑ं दृष्टवा सीदन्तं सारथिं रणे | अस्तम्भयं महाबाहो शाल्वबाणप्रपीडितम्,महाबाहो! उस युद्धमें हाथमें बागडोर लिये सारथिको शाल्वके बाणोंसे पीड़ित होकर वष्ट पाते देख मैंने उसे ढाढ़स बँधाया
abhīṣu-hastaṁ taṁ dṛṣṭvā sīdantaṁ sārathiṁ raṇe | astambhayaṁ mahābāho śālva-bāṇa-prapīḍitam ||
వాయువు పలికెను— మహాబాహో! యుద్ధరంగములో చేతిలో బగ్గము పట్టుకున్న ఆ సారథి శాల్వుని బాణములచేత పీడితుడై మనోబలము క్షీణించుచున్నట్లు నేను చూచితిని. అప్పుడు నేను అతనిని నిలబెట్టించి ధైర్యమును పునఃస్థాపించితిని।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even amid violence and fear, dharma includes sustaining the morale and steadiness of those who bear responsibility. Encouraging a faltering ally—especially one essential to right action—can be a decisive ethical act.
Vāyu describes witnessing a charioteer in battle who, though still holding the reins, is overwhelmed and afflicted by Śālva’s arrows. Vāyu intervenes to steady and encourage him so the chariot’s mission can continue.