Shloka 35
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
तामहं माययैवाशु प्रतिगृह्य व्यनाशयम् । तस्यां हतायां मायायां गिरिशृज्जैरयोधयत्,शाल्वकी उस मायाको मैंने मायाद्वारा ही नियन्त्रित करके नष्ट कर दिया। उस मायाका नाश होनेपर वह पर्वतके शिखरोंद्वारा युद्ध करने लगा
tām ahaṃ māyayāivāśu pratigṛhya vyanāśayam | tasyāṃ hatāyāṃ māyāyāṃ giriśṛṅgair ayodhayat ||
వాసుదేవుడు పలికెను—ఆ మాయను నేను నా దివ్యశక్తితోనే వెంటనే అడ్డగించి నాశనం చేసాను. ఆ మాయ నశించిన తరువాత అతడు పర్వతశిఖరాలను విసురుతూ యుద్ధం చేయసాగాడు.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts deceptive force (māyā used for harm) with rightful counter-force: Vāsudeva neutralizes illusion through superior discernment and power, implying that adharma-based stratagems are ultimately checked, while dharma requires clarity and restraint in confronting deception.
Vāsudeva narrates that he quickly seized and destroyed an enemy’s māyā (a magical/illusory contrivance). Once that illusion was broken, the opponent continued the fight by attacking with mountain-peaks, escalating to brute, destructive warfare.