Shloka 49
निवातकवचवधः — Arjuna’s Neutralization of the Nivātakavacas
Vajra-astra deployment
नित्यतुष्टाश्च ते राजन् प्राणिन: सुरवेश्मनि । नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदा:,राजन! स्वर्गमें निवास करनेवाले प्राणी सदा संतुष्ट रहते हैं। वहाँके वृक्ष सर्वदा फल- फ़ूलसे सम्पन्न और हरे पत्तोंसे सुशोभित रहते हैं
nityatuṣṭāś ca te rājan prāṇinaḥ suraveśmani | nityapuṣpaphalās tatra pādapā haritacchadāḥ ||
ఓ రాజా! స్వర్గధామంలో నివసించే ప్రాణులు నిత్యము తృప్తిగా ఉంటారు. అక్కడి వృక్షాలు ఎల్లప్పుడూ పుష్పఫలసంపన్నమై, హరితపత్రాలతో శోభిస్తాయి.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts worldly instability with the imagined perfection of svarga: contentment is constant there, and nature itself is inexhaustibly abundant. Ethically, it implies that such harmony and satisfaction are associated with a higher, merit-based realm rather than ordinary human life.
Arjuna is speaking to a king and describing the conditions of the celestial world: its inhabitants remain perpetually satisfied, and its trees continuously bear flowers and fruits with fresh green foliage, emphasizing the splendor and ease of heavenly dwelling.