Shloka 10
अर्जुनस्य निवातकवचवधाय नियोगः
Arjuna’s commissioning for the Nivātakavacas
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते तथोदयं चास्तमनं च वीरा: । समावृता: प्रेक्ष्य तमोनुदस्य गभस्तिजालै: प्रदिशों दिशश्ष॒,वे वीर पाण्डव वहाँसे अन्धकारके आगमन और निर्गमनको अन्धकारविनाशक भगवान् सूर्यके उदय और अस्तकी लीलाको तथा उनके किरणसमूहोंसे व्याप्त हुई सम्पूर्ण दिशाओं और विदिशाओंको देखकर स्वाध्यायमें संलग्न रहते थे। सदा शुभकर्मोंके अनुष्ठानमें तत्पर रहकर प्रधानरूपसे धर्मका ही आश्रय लेते थे। उनका आचार-व्यवहार अत्यन्त पवित्र था। वे सत्यमें स्थित होकर सत्यव्रतरपरायण महारथी अर्जुनके आगमनकी प्रतीक्षा करते थे
vaiśampāyana uvāca | ravestamisrāgamanirgamāṁs te tathodayaṁ cāstamanaṁ ca vīrāḥ | samāvṛtāḥ prekṣya tamonudasya gabhastijālaiḥ pradiśo diśaś ca ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అక్కడ వీర పాండవులు అంధకారము వచ్చుట-పోవుటను, తమోనుదుడైన సూర్యుని ఉదయాస్తమయములను, మరియు ఆయన కిరణజాలముచే నిండిన దిక్కులు-విదిక్కులను దర్శించిరి. ఆ నియమిత లయలో వారు స్వాధ్యాయమున నిమగ్నులై, నిత్యము శుభకర్మానుష్ఠానమున తత్పరులై, ప్రధానముగా ధర్మమునే ఆశ్రయించి, శుచిత్వముతో సత్యమున స్థితులై, సత్యవ్రతుడైన మహారథి అర్జునుని ఆగమనమును ఎదురుచూచిరి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical life as alignment with cosmic order: as the Sun regularly dispels darkness, so disciplined people sustain inner clarity through svādhyāya, truthfulness, and steadfast reliance on dharma.
In the forest setting, the Pāṇḍavas observe the daily cycle of sunrise and sunset and the spreading of sunlight across all quarters; they remain engaged in study and virtuous conduct while waiting for Arjuna’s return.