Shloka 29
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
ते जवेन महावेगा: प्लवमाना विहायसा । गन्धमादनमाजम्मु: प्रकर्षन्त इवाम्बरम्,वे महान् वेगशाली यक्ष आकाशमें उड़ते हुए गन्धमादन पर्वतपर आये, मानो समूचे आकाशमण्डल-को खींचे ले रहे हों
te javena mahāvegāḥ plavamānā vihāyasā | gandhamādanam ājagmuḥ prakarṣanta ivāmbaram ||
ఆ మహావేగశాలి యక్షులు వేగంతో ఆకాశంలో దూసుకెళ్లి గంధమాదన పర్వతాన్ని చేరారు—మొత్తం ఆకాశమండలాన్నే లాగుకుంటూ వెళ్తున్నట్లుగా అనిపించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid simile—moving so forcefully that it seems the sky itself is being dragged—to highlight the magnitude of power. Implicitly, it points to a dharmic ethic: great strength and speed should be guided by right intention and self-control, otherwise they become overwhelming and disruptive.
Vaiśampāyana narrates that the beings in question, moving with tremendous speed, fly through the sky and arrive at Mount Gandhamādana. Their motion is described as so intense that it appears they are pulling the whole firmament along.