Shloka 10
Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
कच्चिद् धौम्यस्त्वदाचारैर्न पार्थ परितप्यते । दानधर्मतपःशौचैरार्जवेन तितिक्षया,'पार्थ! तुम्हारे आचार-व्यवहारसे पुरोहित धौम्यजीको क्लेश तो नहीं पहुँचता है? कुन्तीनन्दन! कया तुम दान, धर्म, तप, शौच, सरलता और क्षमा आदिके द्वारा अपने बाप- दादोंके आचार-व्यवहारका अनुसरण करते हो? पाण्डुनन्दन! प्राचीन राजर्षि जिस मार्गसे गये हैं, उसीपर तुम भी चलते हो न?
kaccid dhaumyastvadācārair na pārtha paritapyate | dānadharmatapaḥśaucair ārjavena titikṣayā ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ పార్థా, నీ ఆచారవ్యవహారాల వల్ల పురోహితుడు ధౌమ్యుడు బాధపడటం లేదుకదా? ఓ కుంతీనందనా, దానం, ధర్మం, తపస్సు, శౌచం, ఆర్జవం, తితిక్షలతో పితృ–పైతామహ వృత్తిని అనుసరించి, ప్రాచీన రాజర్షులు నడిచిన అదే మార్గంలో నీవు నడుస్తున్నావా?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Leadership and right living are measured by sustained virtues—generosity, dharma, austerity, purity, honesty, and forbearance—and by safeguarding those who depend on one’s conduct (here, the family priest). True nobility is to follow the time-tested path of the rājarṣis.
Vaiśampāyana reports a concerned inquiry addressed to Pārtha: whether his behavior is causing distress to Dhaumya, and whether he is maintaining the ancestral royal-ethical code through key virtues, as the ancient royal sages did.