Shloka 44
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
पश्यन्त: पादपांश्वापि फलभारावनामितान् | आग्रानाम्रातकान् भव्यान् नारिकेलान् सतिन्दुकान्
paśyantaḥ pādapāṃś cāpi phalabhārāvanāmitān | āgrān āmrātakān bhavyān nārikelān satindukān
వైశంపాయనుడు పలికెను— వారు ముందుకు సాగుచుండగా, ఫలభారముచేత వంగిపోయిన వృక్షములనుకూడ చూచిరి—ముందుభాగమున శోభనమైన ఆమ్రాతక వృక్షములు, మరియు నారికేళములు తిందుక వృక్షములతో కూడ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the forest’s natural abundance—trees heavy with fruit—suggesting that even in exile or hardship, sustenance and support can arise from the environment when one lives simply and attentively.
The narrator describes what the travelers observe on their way: fruit-laden trees bowed down by their produce, specifically mentioning prominent āmrātaka trees, coconut palms, and tinduka trees as part of the forest landscape.