Shloka 20
Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
अणुरप्यपचारकश्न नास्त्यस्माकं नराशन । विघसाशान् यथाशकक्त्या कुर्महे देवतादिषु,“नरभक्षी निशाचर! तेरे प्रति हमलोगोंकी ओरसे थोड़ा-सा भी अपराध नहीं हुआ है। हम देवता आदिको समर्पित करके बचे हुए प्रसादस्वरूप अन्नका यथाशक्ति गुरुजनों और ब्राह्मणोंको भोजन कराते हैं
Vaiśampāyana uvāca | aṇur apy apacārakas na asty asmākaṃ narāśana | vighasāśān yathāśaktyā kurmahe devatādiṣu ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ నరభక్షకా, నీ పట్ల మా వైపు నుంచి అణువంతైనా అపచారం జరగలేదు. మేము యథాశక్తి ముందుగా దేవతాదులకు నైవేద్యం సమర్పించి, ఆపై మిగిలిన ప్రసాదాన్నంతో గురువులు, వృద్ధులు, బ్రాహ్మణులను భోజనం చేయిస్తాము.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic conduct around food: one should avoid wrongdoing, offer food first to the divine, and then share the remainder respectfully with elders and Brahmins—highlighting restraint, purity, and social-religious responsibility.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) addresses a man-eating night-being, asserting innocence and explaining their disciplined practice of making offerings and feeding respected persons, implicitly contrasting civilized dharma with predatory violence.