Shloka 3
Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
एतदू् विनशनं कुक्षौ मैनाकस्य नरर्षभ । अदितिर्य॑त्र पुत्रार्थ तदन्नमपचत् पुरा,नरश्रेष्ठ) मैनाक पर्वतके कुक्षिभागमें यह विनशन नामक तीर्थ है, जहाँ पूर्वकालमें अदिति देवीने पुत्र-प्राप्तिके लिये साध्य देवताओंके उद्देश्यसे अन्न- तैयार किया था
etad eva vinaśanaṁ kukṣau mainākasya nararṣabha | aditir yatra putrārthaṁ tad annam apacat purā ||
నరశ్రేష్ఠా! మైనాక పర్వత గర్భభాగంలో ‘వినశన’ అనే తీర్థం ఉంది; పూర్వకాలంలో దేవి అదితి పుత్రప్రాప్తి కోరికతో సాధ్య దేవతల నిమిత్తం అన్నం వండింది.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-religious idea that sincere intention (putrārtha) expressed through disciplined ritual offering can align a person with divine order; sacred places preserve memories of such exemplary acts and inspire faith and restraint.
Lomaśa, guiding the heroes on pilgrimage, identifies the tīrtha named Vinaśana located within the mountain Maināka and recounts its sanctity by recalling an ancient episode: Aditi once prepared a ritual food-offering there for the Sādhya gods, seeking the blessing of a son.