Shloka 27
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
सम्प्राप्प दिवमाकाशमादित्यस्यन्दने स्थित: । अत्यरोचश्व भूतात्मन् भास्करं स्वेन तेजसा,भूतात्मन! आपने सूर्यके रथपर स्थित हो द्युलोक और आकाशमें व्याप्त होकर अपने तेजसे भगवान् भास्करको भी अत्यन्त प्रकाशित किया है
samprāpya divam ākāśam ādityasyandane sthitaḥ | atyarocaś ca bhūtātman bhāskaraṁ svena tejasā ||
అర్జునుడు పలికెను—ఓ భూతాత్మా! నీవు సూర్యుని రథంపై నిలిచి, స్వర్గలోకమును ఆకాశమును వ్యాపించి, నీ స్వతేజస్సుతో భాస్కరునికే మరింత ప్రకాశం కలిగించితివి।
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea of tejas—an inner, spiritual radiance—so powerful that it can outshine even the Sun. Ethically, it frames true greatness as a cosmic, beneficent potency that inspires reverence and recognition of the divine order beyond ordinary measures.
Arjuna addresses a great, exalted being (called bhūtātman) and marvels that this figure, positioned on the Sun’s chariot and spread through heaven and the sky, radiates so intensely that even the Sun seems further illuminated.