Shloka 128
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
वैशम्पायन उवाच अथ तामब्रवीत् कृष्णस्तस्मिन् वीरसमागमे । वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! यह सुनकर भगवान् श्रीकृष्णने वीरोंके उस समुदायमें द्रौपदीसे इस प्रकार कहा ।। १२७६ वासुदेव उवाच रोदिष्यन्ति स्त्रियो होवं येषां क्रुद्धासि भाविनि । बीभत्सुशरसंच्छन्नाञ्छोणितौघपरिप्लुतान्,श्रीकृष्ण बोले--भाविनि! तुम जिनपर क्कुद्ध हुई हो, उनकी स्त्रियाँ भी अपने प्राणप्यारे पतियोंको अर्जुनके बाणोंसे छिन्न-भिन्न और खूनसे लथपथ हो मरकर धरतीपर पड़ा देख इसी प्रकार रोयेंगी। पाण्डवोंके हितके लिये जो कुछ भी सम्भव है, वह सब करूँगा, शोक न करो
vaiśampāyana uvāca atha tām abravīt kṛṣṇas tasmin vīra-samāgame | vāsudeva uvāca rodiṣyanti striyo hova yeṣāṁ kruddhāsi bhāvini | bībhatsu-śara-saṁchannān śoṇitaugha-pariplutān |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—అప్పుడు వీరుల సమూహంలో కృష్ణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు. వాసుదేవుడు అన్నాడు—భావినీ! నీవు ఎవరి మీద కోపంగా ఉన్నావో, వారి భార్యలూ ఇదే విధంగా విలపిస్తారు; వారు తమ ప్రాణప్రియ భర్తలను అర్జునుని బాణాలతో కప్పబడి, రక్తప్రవాహంలో మునిగి, నేలపై పడి ఉన్నట్లు చూసినప్పుడు.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Kṛṣṇa reframes Draupadī’s grief and anger by pointing to the inevitable reciprocity of war: those who cause suffering will also bring suffering upon their own households. He also offers steadfast support to act for the Pāṇḍavas’ welfare, urging her to restrain despair while justice is pursued.
In a gathering of heroes, Kṛṣṇa addresses Draupadī. He predicts that the wives of her enemies will soon lament in the same way when their husbands fall to Arjuna’s arrows, blood-soaked on the battlefield, and he promises to do all that is possible for the Pāṇḍavas’ cause.