Shloka 14
Prabhāsa-tīrthe Vṛṣṇi–Pāṇḍava-saṅgamaḥ; Halī Rāmasya dharma-vimarśaḥ
Meeting at Prabhāsa and Balarāma’s Reflection on Dharma
यो<यं परेषां पृतनां समृद्धां निरायुधो दीर्घभुजो निहन्यात् | श्रुत्वैव शब्दं हि वृकोदरस्य मुछ्चन्ति सैन्यानि शकृत् समूत्रम्,(भला! वे कौरव इन पाण्डवोंका सामना कैसे कर सकते हैं?) ये बड़ी-बड़ी भुजाओंवाले भीमसेन बिना अस्त्र-शस्त्रोंके ही शत्रुओंकी शक्तिशाली सेनाका संहार कर सकते हैं। भीमका तो सिंहनाद सुनकर ही विरोधी दलके सैनिक मल-मूत्र करने लगते हैं
yo ’yaṁ pareṣāṁ pṛtanāṁ samṛddhāṁ nirāyudho dīrghabhujo nihanyāt | śrutvaiva śabdaṁ hi vṛkodarasya muñcanti sainyāni śakṛt samūtram ||
బలరాముడు అన్నాడు—దీర్ఘభుజుడైన భీమసేనుడు ఆయుధాలు లేకున్నా శత్రువుల సుసజ్జితమైన మహాసేనను సంహరించగలడు. వృకోదరుని గర్జన శబ్దం విన్నంత మాత్రాన ప్రత్యర్థి సైనికులు మలమూత్రాలు విడిచిపెడతారు; అట్లుంటే కౌరవులు పాండవులను ఎలా ఎదుర్కోగలరు?
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how true strength and reputation can break an opponent’s morale even before weapons are used; it also underscores the kṣatriya ideal that valor and steadfastness matter, while fear and loss of self-control lead to defeat.
Baladeva praises Bhīma’s overwhelming might, saying that even unarmed he could destroy a strong enemy host, and that the mere sound of his roar terrifies opposing soldiers—used rhetorically to question how the Kauravas could face the Pāṇḍavas.