Shloka 44
Ṛśyaśṛṅgopākhyāna-praveśaḥ — Lomāśa narrates the origins of Ṛśyaśṛṅga and the Anga drought (ऋश्यशृङ्गोपाख्यान-प्रवेशः)
स ब्राह्मणान् पर्यपृच्छत् तपोयुक्तान् मनीषिण: । प्रवर्षणे सुरेन्द्रस्य समर्थान् पृथिवीपते,युधिष्ठिर! तब राजाने तपस्वी, मेधावी और इन्द्रसे वर्षा करवानेमें समर्थ ब्राह्मणोंको बुलाकर इस संकटके निवारणका उपाय पूछा
sa brāhmaṇān paryapṛcchat tapoyuktān manīṣiṇaḥ | pravarṣaṇe surendrasya samarthān pṛthivīpate, yudhiṣṭhira |
యుధిష్ఠిరా! అప్పుడు ఆ భూపతి తపస్సుతో యుక్తులైన, మేధావులైన, ఇంద్రుని చేత వర్షం కురిపించగల సామర్థ్యమున్న బ్రాహ్మణులను పిలిపించి ఈ విపత్తు నివారణ మార్గాన్ని అడిగాడు.
लोगश उवाच
Educational Q&A
A righteous ruler responds to public distress by humbly consulting disciplined and wise spiritual authorities, recognizing that governance includes moral responsibility and reliance on dharmic counsel, not merely force or personal opinion.
In a time of calamity (implied drought or crisis), the king calls learned ascetic Brahmins—said to be capable of securing rain through Indra—and asks them for the remedy to remove the danger afflicting the realm.