Shloka 10131
देव–विष्णु–संवादः । कालेयगणस्य समुद्राश्रयः । अगस्त्योपसर्पणम्
Devas and Viṣṇu on the Kāleyas; Approach to Agastya
इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि लोमशतीर्थयात्रायां वृत्रवधोपाख्याने एकाधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi tīrthayātrāparvaṇi lomaśatīrthayātrāyāṃ vṛtravadhopākhyāne ekādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ఇట్లు శ్రీమహాభారతం వనపర్వములోని తీర్థయాత్రాపర్వమందు, లోమశుని తీర్థయాత్రా ప్రసంగములో, వృత్రవధోపాఖ్యానాంతర్గతమైన నూట ఒకటవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.
लोगश उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the episode within a pilgrimage setting, implying that recalling and hearing exemplary narratives at tīrthas supports ethical reflection on duty, consequence, and the sanctifying power of sacred travel and remembrance.
The speaker’s line functions as a formal closing: it announces that the 101st chapter has concluded, locating it in the Vana Parva’s pilgrimage section, within Lomāśa’s guided journey, and specifically within the sub-story about Vṛtra’s slaying.