Shloka 18
विदुरस्य कृष्णं प्रति शमोपदेशः
Vidura’s Counsel to Krishna on the Limits of Peace
कृतार्था भुज्जते दूता: पूजां गृह्नन्ति चैव ह । कृतार्थ मां सहामात्यं समर्चिष्यसि भारत,“भारत! ऐसा नियम है कि दूत अपना प्रयोजन सिद्ध होनेपर ही भोजन और सम्मान स्वीकार करते हैं। तुम भी मेरा उद्देश्य सिद्ध हो जानेपर ही मेरा और मेरे मन्त्रियोंका सत्कार करना'
kṛtārthā bhuñjate dūtāḥ pūjāṃ gṛhṇanti caiva ha | kṛtārthaṃ māṃ sahāmātyaṃ samarcayiṣyasi bhārata ||
దూతలు తమ కార్యం సిద్ధించిన తరువాతనే భోజనం చేసి, పూజను స్వీకరిస్తారు—ఇది నియమం. కనుక, ఓ భారతా! నా ఉద్దేశ్యం నెరవేరిన తరువాత, నా మంత్రులతో కూడ నన్ను యథోచితంగా సత్కరించు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse states a norm of diplomatic ethics: an envoy should not accept hospitality or honors until the assigned mission is successfully completed, emphasizing integrity, restraint, and prioritizing duty over personal comfort.
Vaiśaṃpāyana reports a statement about proper treatment of an envoy: the addressee (a Bhārata/Kuru prince) is asked to postpone formal honoring of the speaker and his ministers until the envoy’s objective has been achieved.