Shloka 14
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
निर्दहन्निव चक्षु्भ्या योडसावास्ते तपोनिधि: । त॑ प्रलोभयितुं देव गच्छाम: सहिता वयम्
nirdahann iva cakṣurbhyā yo 'sāv āste taponidhiḥ | taṁ pralobhayituṁ deva gacchāmaḥ sahitā vayam ||
శల్యుడు పలికెను—అక్కడ కూర్చున్న ఆ తపోనిధి తన కన్నుల తేజస్సుతోనే దహించుచున్నవాడివలె కనిపించుచున్నాడు. ఓ దేవా! అతని సంకల్పాన్ని చలింపజేయుటకు మనమందరం కలిసి వెళ్లుదాం.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension between ascetic steadfastness (tapas) and deliberate attempts to undermine it. It implies that true spiritual power is linked to self-control, and that tempting a disciplined person is ethically fraught, revealing the tempters’ intent rather than the ascetic’s virtue.
Śalya points out an ascetic of formidable austerity—so intense he seems to ‘burn’ with his gaze—and proposes that they go together to entice him, i.e., to test or break his ascetic resolve.