Shloka 15
कुन्ती-विलापः तथा गोविन्द-आश्वासनम्
Kuntī’s Lament and Govinda’s Consolation
ततो राजानमासाद्य धृतराष्ट्रं यशस्विनम् । स भीष्म पूजयामास वार्ष्णेयो वाग्भिरञ्जसा,तब वृष्णिनन्दन श्रीकृष्णने यशस्वी राजा धृतराष्ट्रसे मिलकर अपने उत्तम वचनोंद्वारा भीष्मजीका आदर किया
tato rājānam āsādya dhṛtarāṣṭraṃ yaśasvinam | sa bhīṣmaṃ pūjayāmāsa vārṣṇeyo vāgbhir añjasā ||
అనంతరం వృష్ణివంశీయుడు (శ్రీకృష్ణుడు) యశస్వి రాజు ధృతరాష్ట్రుని సమీపించి, తగిన సత్ప్రసంగమైన సరళ వచనాలతో భీష్ముని గౌరవించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in politically charged and conflict-bound situations, dharma is upheld through sincere, respectful speech and honoring elders and exemplars of duty; Kṛṣṇa’s conduct models ethical diplomacy and restraint.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa approaches King Dhṛtarāṣṭra and, upon meeting him, offers due honor to Bhīṣma through appropriate and straightforward words, setting a tone of formal respect in the royal assembly.