Shloka 36
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
त॑ सर्वगुणसम्पन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् । सम्परिष्वज्य कौन्तेय: संदेष्टमुपचक्रमे
taṁ sarvaguṇasampannaṁ śrīvatsakṛtalakṣaṇam | sampariṣvajya kaunteyaḥ sandeṣṭum upacakrame ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—సర్వగుణసంపన్నుడై, శ్రీవత్సలక్షణంతో విరాజిల్లే భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని ఆలింగనం చేసుకొని కౌంతేయుడు యుధిష్ఠిరుడు సందేశాన్ని చెప్పుటకు ఆరంభించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Before undertaking political speech or conflict-resolution efforts, one should ground action in virtue and reverence—recognizing moral authority and aligning one’s intentions with dharma rather than mere strategy.
Yudhiṣṭhira embraces Kṛṣṇa and then begins to state a formal message (sandeśa). The verse functions as a transition into the content of that message, highlighting Kṛṣṇa’s divine marks and Yudhiṣṭhira’s respectful dependence on him.