Shloka 6
भीमसेनस्य आत्मबलप्रशंसा — Bhīmasena’s Assertion of Strength
Udyoga Parva, Adhyāya 74
निःश्वसन्नग्निवत् तेन संतप्त: स्वेन मन्युना । अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावक:,भीम! तुम बारंबार लंबी साँस खींचते हुए अपने ही क्रोधसे उसी प्रकार संतप्त होते थे, जैसे आग अपने ही तेजसे तपी रहती है। धुएँसे व्याप्त हुई अग्निकी भाँति तुम्हारे नित्य- निरन्तर अशान्ति छायी रहती थी
niḥśvasann agnivat tena saṃtaptaḥ svena manyunā | apraśāntamanā bhīma sadhūma iva pāvakaḥ ||
ఓ భీమా! నీవు అగ్నివలె పదేపదే దీర్ఘ నిశ్వాసాలు విడుచుచూ, నీ స్వక్రోధముచేతనే దహించబడుచుండేవాడివి. నీ మనస్సు శాంతి పొందలేదు; పొగతో కప్పబడిన అగ్నిలా నీవు నిరంతరం అశాంతితో ముసురుకొని ఉండేవాడివి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Uncontrolled anger (manyu) first burns the person who holds it: it disturbs the mind’s peace and clouds judgment, like smoke covering a flame. The verse implicitly commends inner pacification as an ethical necessity before righteous action.
Vaiśaṃpāyana describes Bhīma’s inner state during the tense pre-war negotiations: he repeatedly sighs and is visibly consumed by indignation, remaining mentally unsettled, compared to a smoky fire.