Shloka 12
भीमसेनस्य आत्मबलप्रशंसा — Bhīmasena’s Assertion of Strength
Udyoga Parva, Adhyāya 74
यथा पुरस्तात् सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् । यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान्
yathā purastāt savitā dṛśyate śukram uccaran | yathā ca paścān nirmukto dhruvaṃ paryeti raśmivān ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఎలాగైతే సూర్యుడు తూర్పున ఉదయించి ప్రకాశవంతమైన కాంతిని వెలిగిస్తూ దర్శనమిస్తాడో, అలాగే ముందుకు సాగి ఆ రశ్మిమంతుడు అచంచల నియమంతో పశ్చిమదిశ వైపు స్థిరంగా ప్రయాణిస్తాడో—అదేవిధంగా ఈ వ్యవహారమూ తప్పుదారి పడకుండా, క్రమబద్ధంగా, నిశ్చితంగా సాగుతుంది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses the Sun’s regular course as an image of certainty and order: events unfold with a steady inevitability, suggesting an underlying cosmic law (ṛta) that frames human action and its consequences.
Vaiśaṃpāyana employs a natural simile—sunrise and the Sun’s onward movement—to underscore that the situation being described is proceeding in a fixed, predictable way, as part of the unfolding momentum toward the coming conflict.