Shloka 3
Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
न चैवं नैछिकं कर्म क्षत्रियस्य विशाम्पते । आहुराश्रमिण: सर्वे न भेक्षे क्षत्रिय श्षरेत्
na caivaṃ naiṣṭhikaṃ karma kṣatriyasya viśāmpate | āhur āśramiṇaḥ sarve na bhikṣe kṣatriyaḥ śrayet ||
కానీ ఓ ప్రజాపతే, ఇది క్షత్రియుని నైష్ఠిక కర్తవ్యము కాదు. అన్ని ఆశ్రమాల శ్రేష్ఠులు—క్షత్రియుడు భిక్ష అడగకూడదని చెబుతారు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A kṣatriya’s settled duty is to protect and uphold order through rightful means; therefore, begging is presented as incompatible with kṣatriya-dharma and royal dignity, as affirmed by authorities across the āśramas.
Yudhiṣṭhira speaks in a context of deliberation about proper conduct and livelihood, asserting that resorting to begging is not appropriate for a kṣatriya, and citing the consensus of āśrama-following authorities.