Shloka 6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे द्रोणश्न सर्वे च नरेन्द्रमुख्या: । यथा प्रधानेन बलेन गत्वा पार्थान् हनिष्यामि ममैष भार:,“पितामह भीष्म आपके ही पास रहें, आचार्य द्रोण तथा समस्त मुख्य-मुख्य भूपाल भी आपके ही समीप रहें। मैं अपनी प्रधान सेनाके साथ जाकर अकेले ही सब कुन्तीकुमारोंको मार डालूँगा। इसका सारा भार मुझपर रहा”
pitāmahas tiṣṭhatu te samīpe droṇaś ca sarve ca narendramukhyāḥ | yathā pradhānena balena gatvā pārthān haniṣyāmi mama eṣa bhāraḥ ||
పితామహుడు భీష్ముడు నీ సమీపంలోనే ఉండుగాక; ద్రోణాచార్యుడు మరియు సమస్త ప్రధాన రాజులూ నీ పక్కనే ఉండుగాక. నేను నా ప్రధాన సేనతో వెళ్లి ఒంటరిగా పార్థులను సంహరిస్తాను; ఈ భారమంతా నాపైనే ఉండుగాక।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial confidence and strategic bravado can lead one to claim total responsibility for violent outcomes. Ethically, it foregrounds the idea of “bhāra” (burden): taking ownership of an action also means bearing its moral consequences, not merely its tactical risks.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) urges that Bhīṣma, Droṇa, and the leading kings remain close to the main leader, while he himself proposes to advance with the principal troops and kill the Pāṇḍavas, declaring that the entire burden of this undertaking is his.