Shloka 10
Chapter 61: Karṇa’s martial assurances and Bhīṣma’s strategic rebuttal in the Kuru assembly
यस्ते शर: सर्पमुखो विभाति सदाग्रयमाल्यैर्महित: प्रयत्नात् स पाणए्डुपुत्राभिहत: शरौचै: सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम्,“तेरे पास जो सर्पमुख बाण प्रकाशित होता है और तू प्रयत्नपूर्वक सदा ही पुष्पमाला आदि श्रेष्ठ उपचारोंद्वारा जिसकी पूजा किया करता है, वह पाण्डुपुत्र अर्जुनके बाणसमूहोंसे छिन्न-भिन्न होकर तेरे साथ ही नष्ट हो जायगा
yas te śaraḥ sarpamukho vibhāti sadāgraya-mālyair mahitaḥ prayatnāt | sa pāṇḍuputrābhihataḥ śaraughaiḥ saha tvayā yāsyati karṇa nāśam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ కర్ణా! నీ సర్పముఖ బాణము ప్రకాశించుచున్నది; నీవు దానిని శ్రేష్ఠ పుష్పమాలలు మొదలైన ఉపచారములతో యత్నపూర్వకంగా నిత్యము పూజించుచున్నావు. ఆ బాణము పాండుపుత్రుడైన అర్జునుని బాణవర్షముచే ఛిన్నభిన్నమై, నీతో కూడ నశించును.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even revered instruments of power—objects one honors with devotion—do not guarantee victory when one’s course is opposed by stronger destiny and the consequences of one’s choices; martial pride and ritualized attachment to weapons cannot override the moral and karmic trajectory of the war.
The narrator foretells Karṇa’s downfall: the special serpent-headed arrow that Karṇa keeps honored with offerings will be broken by Arjuna’s many arrows, and both the weapon and Karṇa will meet destruction together.