Shloka 1
Chapter 61: Karṇa’s martial assurances and Bhīṣma’s strategic rebuttal in the Kuru assembly
अपन का छा ] अतऑफा<ज द्विषष्टितमो<5 ध्याय: कर्णकी आत्मप्रशंसा, भीष्मके द्वारा उसपर आशक्षेप, कर्णका सभा त्यागकर जाना और भीष्मका उसके प्रति पुनः आक्षेपयुक्त वचन कहना वैशम्पायन उवाच तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थ वैचित्रवीर्य तमचिन्तयित्वा । उवाच कर्णों धृतराष्ट्रपुत्रं प्रहर्षषन् संसदि कौरवाणाम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! विचित्र-वीर्यनन्दन धृतराष्ट्रको पहलेकी ही भाँति कुन्तीकुमार अर्जुनके विषयमें बारंबार प्रश्न करते देख उनकी कोई परवा न करके कर्णने कौरवसभामें दुर्योधनको हर्षित करते हुए कहा--
vaiśampāyana uvāca | tathā tu pṛcchantam atīva pārtha vaicitravīryaṃ tam acintayitvā | uvāca karṇo dhṛtarāṣṭraputraṃ praharṣayan saṃsadi kauravāṇām ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— జనమేజయా! వైచిత్రవీర్యనందనుడైన ధృతరాష్ట్రుడు పార్థుడైన అర్జునుని విషయమై పదేపదే అత్యంత ఆతురతతో ప్రశ్నించుచుండగా, అతనిని లెక్కచేయక కర్ణుడు కౌరవసభలో ధృతరాష్ట్రపుత్రుడైన దుర్యోధనుని హర్షింపజేయుచు ఇలా అన్నాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how courtly discourse can be driven by ego and factional loyalty: Karṇa disregards Dhṛtarāṣṭra’s anxious questioning about Arjuna and instead speaks to hearten Duryodhana, showing how partial counsel can inflame conflict rather than restrain it.
Dhṛtarāṣṭra repeatedly asks about Arjuna; Karṇa ignores Dhṛtarāṣṭra’s concern and addresses Duryodhana in the Kaurava court, speaking in a way that cheers and emboldens him.