Shloka 9
Adhyaya 60: Self-Assertion, Daiva, and the Rhetoric of Inevitability (उद्योग पर्व)
मयाभिमन्त्रित: शश्वज्जातवेदा: प्रशाम्यति । दिधक्षु: सकलॉल्लोकान् परिक्षिप्प समन्ततः
mayābhimantritaḥ śaśvaj jātavedāḥ praśāmyati | didhakṣuḥ sakalāṁl lokān parikṣipya samantataḥ ||
నేను అభిమంత్రిస్తే, జాతవేద అగ్ని వెంటనే శాంతిస్తుంది—అది నాలుగు దిక్కులా వ్యాపించి సమస్త లోకాలను దహించి భస్మం చేయాలనే కోరికతో మండుతున్నా సరే।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even overwhelming destructive power (symbolized by all-consuming fire) can be checked by higher spiritual discipline and rightful sacred authority; dharma expresses itself as restraint and the capacity to pacify violence rather than unleash it.
The speaker asserts that through mantra-consecration he can cause even a fire that has spread everywhere with the intent to burn all worlds to subside and be extinguished, emphasizing the potency of ritual-spiritual force over physical destruction.