Shloka 6
धृतराष्ट्रस्य बलाबलचिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Strength and Preference for Śama
(ईदृशेडभिनिविष्टस्य पृथिवीक्षयकारके । अधर्म्यें चायशस्ये वा कार्ये महति दारुणे ।।
īdṛśe 'bhiniviṣṭasya pṛthivīkṣayakārake | adharmyeṃ cāyaśasye vā kārye mahati dāruṇe || pāṇḍavair vigrahas tāta sarvathā me na rocate || ātmajeṣu paraṃ snehaṃ sarvabhūtāni kurvate | priyāṇi caiṣāṃ kurvanti yathāśakti hitāni ca ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—“సర్వ భూమండల వినాశానికి కారణమయ్యే ఈ మహాదారుణ కార్యంలో నీవు దురాగ్రహంతో మునిగిపోయావు. ఇది అధర్మకరం, అపకీర్తిని పెంచేది, అత్యంత క్రూరమైనదీ. తాత, పాండవులతో విరోధం పెట్టుకొని యుద్ధం ప్రారంభించడం నాకు ఏ విధంగానూ నచ్చదు. లోకంలోని సమస్త ప్రాణులు తమ కుమారులపై పరమ స్నేహం కలిగి, తమ శక్తి మేరకు వారికి ప్రియమైనదీ హితమైనదీ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Obstinate pursuit of a war that destroys the world is condemned as adharma, a source of disgrace, and cruelty; wise counsel urges restraint and welfare-oriented action, grounded in the universal ethic of protecting one’s own children and dependents.
Vaiśaṃpāyana reports a speaker’s disapproval of initiating conflict with the Pāṇḍavas, warning that such a course would devastate the earth and bring unrighteousness and infamy; the argument is reinforced by appealing to the natural, universal affection beings have for their children and their impulse to act for their good.