Shloka 12
धृतराष्ट्रस्य बलाबलचिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Strength and Preference for Śama
दुरासदं यस्य दिव्यं गाण्डीवं धनुरुत्तमम् । वारुणौ चाक्षयौ दिव्यौ शरपूर्णो महेषुधी
vaiśampāyana uvāca | durāsadaṃ yasya divyaṃ gāṇḍīvaṃ dhanur uttamam | vāruṇau cākṣayau divyau śarapūrṇo maheṣudhī ||
ఎవరి వద్ద దుర్ధర్షమైన దివ్యోత్తమ గాండీవ ధనుస్సు ఉంది, వరుణుడు ప్రసాదించిన రెండు దివ్య అక్షయ తూణీరాలు ఉన్నాయి, మరియు బాణాలతో నిండిన మహా ఇషుధారి ధనుర్ధరుడు ఉన్నాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how dharma in war is tied to preparedness and rightful capability: Arjuna’s strength is portrayed not as mere aggression but as disciplined, divinely-supported competence that makes him a decisive protector in a just conflict.
Vaiśampāyana is describing Arjuna’s battle-readiness by listing his distinguishing martial assets—especially the divine Gāṇḍīva and Varuṇa’s inexhaustible quivers—within the Udyoga Parva’s build-up to the Kurukṣetra war.