Shloka 37
Sainyasaṅgraha and Bhāga-Vyavasthā (Forces Assembled and Rival Allocations) | सैन्यसंग्रह-भागव्यवस्था
पितामहं च द्रोणं च कृप॑ कर्ण च दुर्जयम् । जयद्रथं सोमदत्तम श्चवत्थामानमेव च,तात! पितामह भीष्म, द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, दुर्जय वीर कर्ण, जयद्रथ, सोमदत्त तथा अश्वृत्थामा, ये सभी उत्तम तेजस्वी और महान् धनुर्धर हैं। देवताओंसहित इन्द्र भी इन्हें युद्धमें जीत नहीं सकते; फिर पाण्डवोंकी तो बात ही क्या है?
pitāmahaṃ ca droṇaṃ ca kṛpaṃ karṇaṃ ca durjayam | jayadrathaṃ somadattaṃ cāśvatthāmānam eva ca, tāta |
దుర్యోధనుడు అన్నాడు—తండ్రీ! పితామహుడు భీష్ముడు, ద్రోణాచార్యుడు, కృపాచార్యుడు, అజేయుడైన వీర కర్ణుడు, జయద్రథుడు, సోమదత్తుడు, అలాగే అశ్వత్థామ—ఇవన్నీ మహాతేజస్సులు, ఉత్తములు, మహాధనుర్ధరులు. దేవతలతో కూడిన ఇంద్రుడే వీరిని యుద్ధంలో జయించలేడు; ఇక పాండవుల సంగతి ఏమాత్రం చెప్పాలి?
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and reliance on sheer martial strength can distort judgment. Duryodhana measures success by the presence of famed warriors and assumes victory is guaranteed, overlooking the ethical and strategic complexities of dharma-yuddha and the consequences of adharma-driven ambition.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, Duryodhana enumerates the principal champions on his side—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Jayadratha, Somadatta, and Aśvatthāmā—to reassure an interlocutor and to project confidence that the Pāṇḍavas cannot prevail against such a force.