Shloka 15
एष क्रान्ते रथे तिष्ठन् भल्लेनापाहरच्छिर: । जम्भस्य ग्रसमानस्य तदा हार्जुन आहवे,था; पककट, | उस समय ये नरस्वरूप अर्जुन सब ओर चक्कर लगानेवाले रथपर बैठे हुए थे, तो भी इन्होंने सबको अपना ग्रास बनानेवाले जम्भ नामक असुरका मस्तक अपने एक भल्लसे काट गिराया
eṣa krānte rathe tiṣṭhan bhallena apāharac chiraḥ | jambhasya grasamānasya tadā hārjuna āhave ||
ఆ సమయంలో నరరూప హార్జునుడు యుద్ధంలో వేగంగా తిరుగుతున్న రథంపై నిలబడి, అందరినీ మింగివేయుచున్న జంభ అనే అసురుని తలను ఒక భల్లంతో కోసి పడేశాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in war, force is ethically framed as protective: the warrior’s dharma is to check predatory, indiscriminate violence (symbolized by Jambha ‘devouring’ others) and restore order by decisive action.
During combat, Hārjuna stands on a fast-moving chariot and, with a cutting bhalla-arrow, severs the head of the asura Jambha, who is portrayed as consuming warriors like prey.