Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
येषां युद्ध भीमसेनार्जुनाभ्यां तथाश्रिभ्यां वासुदेवेन चैव,तभी तो उनका भीमसेन, अर्जुन, नकुल-सहदेव, भगवान् श्रीकृष्ण, अस्त्र-शस्त्रोंसे सुसज्जित सात्यकि, धृष्टद्युम्मन, शिखण्डी तथा इन्द्रके समान तेजस्वी उन महाराज युधिष्ठिरके साथ युद्ध होनेवाला है, जो अनिष्टचिन्तन करते ही पृथ्वी तथा स्वर्गलोकको भी भस्म कर सकते हैं
yeṣāṃ yuddhaṃ bhīmasenārjunābhyāṃ tathāśribhyāṃ vāsudevena caiva |
సంజయుడు పలికెను—భీమసేనుడు, అర్జునుడు, నకుల-సహదేవులు, స్వయంగా వాసుదేవుడు శ్రీకృష్ణుడు, అస్త్రశస్త్రాలతో సుసज्जితుడైన సాత్యకి, ధృష్టద్యుమ్నుడు, శిఖండి, ఇంకా ఇంద్రుని వంటి తేజస్సుగల మహారాజు యుధిష్ఠిరుడు—ఇవారితో యుద్ధాన్ని ఎదుర్కొనబోయేవారు మహాబలవంతులైన వీరులతోనే సమరంలోకి దిగుతున్నారు. ఇలాంటి మహాత్ములలో శత్రుత్వ సంకల్పం కేవలం పుట్టినా భూమి, స్వర్గమూ దగ్ధమయ్యేంతటి ప్రభావం కలదు; కాబట్టి ఇది కేవలం ఆయుధయుద్ధం కాదు—ధర్మనీతి నుండి నిర్లక్ష్యంగా దూరమయ్యే దుష్ఫలితం.
संजय उवाच
The verse functions as a warning: choosing war against divinely guided and supremely capable warriors is ethically and prudentially disastrous. It implies that ignoring wise counsel and provoking such opponents is a deviation from dharma and sound statecraft.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the formidable side aligned with the Pāṇḍavas—especially Bhīma, Arjuna, and Kṛṣṇa—emphasizing the peril of engaging them in battle and the catastrophic consequences of hostile intent.