Shloka 106
अध्याय ४६ — सभाप्रवेशः तथा सञ्जयस्य दूतवृत्तान्तः
Entry into the Royal Assembly and Sañjaya’s Envoy Report
शुशुभे सा सभा राजन् सिंहैरिव गिरेगुहा । जनमेजय! उस समय परिघके समान सुदृढ़ भुजाओंवाले उन शूरवीर नरेशोंके प्रवेश करनेसे वह सभा उसी प्रकार शोभा पाने लगी, जैसे सिंहोंके प्रवेश करनेसे पर्वतकी कन्दरा सुशोभित होती है
śuśubhe sā sabhā rājan siṃhair iva gire-guhā | janamejaya! tadā parigha-samāna-su-dṛḍha-bhujaiḥ śūra-vīra-nṛpaiḥ praviśadbhiḥ sā sabhā tathā śobhām avāpa yathā siṃha-praveśaiḥ parvata-kandarā suśobhitā bhavati ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ రాజా, ఆ సభ సింహాలు ప్రవేశించిన పర్వతగుహ వలె ప్రకాశించింది. ఓ జనమేజయా, పరీఘమువలె దృఢమైన భుజాలు గల ఆ వీర నరేశులు ప్రవేశించగానే సభకు మరింత మహిమ చేకూరింది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective strength and disciplined valor can lend grandeur to a public space; ethically, it hints that power, while majestic, also carries the weight of responsibility and the potential to intensify impending conflict.
Vaiśampāyana describes the scene of a royal assembly becoming radiant as mighty warrior-kings enter; their formidable presence is compared to lions entering a mountain cave, elevating the atmosphere with awe and latent tension.