Mahabharata — Udyoga Parva, Shloka 24
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
नास्यातिवादा हृदयं तापयन्ति नानधीत॑ नाहुतमग्निहोत्रम् । मनो ब्राह्मी लघुतामादधीत प्रज्ञां चास्मै नाम धीरा लभन्ते । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
na asyātivādā hṛdayaṃ tāpayanti nānadhītaṃ nāhutaṃ agnihotram | mano brāhmī laghutām ādadhīta prajñāṃ cāsmai nāma dhīrā labhante | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
సనత్సుజాతుడు అన్నాడు—బ్రహ్మవేత్త హృదయాన్ని కఠిన వాక్యాలు, అతినిందలు దహింపవు. “నేను స్వాధ్యాయం చేయలేదు, అగ్నిహోత్రం చేయలేదు” వంటి ఆలోచనలు కూడా అతని మనసులో హీనభావాన్ని కలిగించవు. బ్రహ్మనిష్ఠమైన మనస్సు తుచ్ఛతను విడిచిపెడుతుంది; ధీరులకే లభించే స్థిరప్రజ్ఞను అతడు పొందుతాడు. ఆ సనాతన భగవంతుని యోగులు ప్రత్యక్షంగా సాక్షాత్కరిస్తారు.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A Brahman-knower is not inwardly burned by blame or harsh speech, nor weighed down by guilt over missed rituals or study; through a Brahman-directed mind he gains steady wisdom, and yogins realize the eternal Lord directly.
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a spiritual counsel setting) on the marks of true wisdom: inner freedom from social reproach and ritual anxiety, culminating in yogic vision of the eternal Bhagavān.