Shloka 45
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सत्यात् प्रच्यवमानानां संकल्पश्च तथा भवेत् | ततो यज्ञ: प्रतायेत सत्यस्यैवावधारणात्
satyāt pracyavamānānāṃ saṅkalpaś ca tathā bhavet | tato yajñaḥ pratāyeta satyasyaivāvadhāraṇāt ||
సత్యం నుండి చ్యుతులైనవారికి సంకల్పమూ అలాగే పతితమవుతుంది. ఆపై సత్యస్వరూప వేదప్రామాణ్యాన్ని నిర్ధారించుకున్న తరువాతనే వారు యజ్ఞకర్మలను విస్తరించి ఆచరిస్తారు.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Intention (saṅkalpa) mirrors one’s alignment with Truth: when people deviate from satya, their resolves become distorted; and even ritual action becomes valid and fruitful only when grounded in a firm commitment to Truth and the Veda’s truthful authority.
Sanatsujāta continues instructing on dharma and inner discipline, explaining that sacrificial practice is not self-justifying: it must rest on truthful conviction. He links ethical integrity (satya) to the legitimacy and expansion of yajña.