Shloka 33
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
यथा स्वं वान्तमश्नाति शवा वै नित्यमभूतये । एवं ते वान्तमश्रन्ति स्ववीर्यस्योपसेवनात्
yathā svaṃ vāntam aśnāti śvā vai nityam abhūtaye | evaṃ te vāntam aśnanti svavīryasyopasevanāt ||
కుక్క తనే వాంతి చేసినదాన్ని తిని నిత్యం నాశానికి పోతుందో, అలాగే తమ ‘తేజస్సు’ మరియు ప్రతిష్ఠను ప్రదర్శించి జీవిక నడిపేవారు వాంతిలాంటి ఆహారమే తింటారు; ఆ స్వప్రదర్శనాసక్తి వల్ల వారికి ఎల్లప్పుడూ అధోగతి కలుగుతుంది।
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
One should not turn spiritual status, learning, or personal influence into a tool for livelihood through show and exploitation; such self-serving display leads to moral and spiritual decline.
In Sanatsujāta’s instruction (within Udyoga Parva), he uses a stark metaphor—like a dog eating its own vomit—to condemn those who repeatedly fall back into degrading conduct by living off the exhibition of their supposed power or sanctity.