Shloka 30
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
यत्र मन्येत भूयिष्ठं प्रावषीव तृणोपलम् । अन्नं पान॑ ब्राह्मणस्य तज्जीवेन्नानुसंज्वरेत्
yatra manyeta bhūyiṣṭhaṁ prāvaṣīva tṛṇopalām | annaṁ pānaṁ brāhmaṇasya taj jīven nānusaṁjvaret ||
వర్షాకాలంలో గడ్డి-చెట్లు విరివిగా పెరిగినట్లే, బ్రాహ్మణునికి తగిన అన్నపానీయాలు సమృద్ధిగా లభించే చోటే నివసించి జీవనాన్ని నిలుపుకోవాలి; ఆకలి-దాహాలతో తనను తాను బాధించుకోకూడదు.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Choose a place and mode of living that naturally supports dharmic conduct—where basic, appropriate sustenance is available—so that one can live steadily without needless self-torment from hunger and thirst.
Sanatsujāta is instructing (in a didactic discourse within Udyoga Parva) on proper conduct and practical ethics, using the monsoon’s abundance as an analogy for selecting a supportive environment for a Brahmin’s simple maintenance of life.