Shloka 54
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
स्वधीतस्य सुयुद्धस्य सुकृतस्य च कर्मण: । तपसश्न् सुतप्तस्य तस्यान्ते सुखमेधते,सम्यक् अध्ययन, न्यायोचित युद्ध, पुण्यकर्म और अच्छी तरह की हुई तपस्याके अन्तमें सुखकी वृद्धि होती है
svādhītasya suyuddhasya sukṛtasya ca karmaṇaḥ | tapasaś ca sutaptasya tasyānte sukham edhate ||
సమ్యక అధ్యయనం, న్యాయోచితమైన యుద్ధం, పుణ్యకర్మలు, మరియు సుస్థిరంగా చేసిన తపస్సు—ఇవన్నీ పూర్తైన చివర సుఖం వృద్ధి చెందుతుంది।
विदुर उवाच
Educational Q&A
Happiness is the final fruit of dharmic living: proper study, righteous warfare (when duty requires it), meritorious action, and well-practiced austerity together mature into lasting well-being.
In Udyoga Parva, Vidura is giving moral and political counsel during the tense pre-war negotiations. Here he emphasizes that true prosperity and happiness come from disciplined learning and ethically governed action, not from impulsive power or unjust gain.