Shloka 29
प्रह्नाद बोले--ब्रह्मन्! मेरे एक ही पुत्र है और इधर तुम स्वयं उपस्थित हो; भला, तुम दोनोंके विवादमें मेरे-जैसा मनुष्य कैसे निर्णय दे सकता है? ।। युधन्वोवाच गां प्रदद्यास्त्वौरसाय यद्धान्यत् स्यात् प्रियं धनम् । द्वयोविवदतोस्तथ्यं वाच्यं च मतिमंस्त्वया,सुधन्वा बोला--मतिमन्! तुम्हारे पास गौ तथा दूसरा जो कुछ भी प्रिय धन हो, वह सब अपने औरस पुत्र विरोचनको दे दो; परंतु हम दोनोंके विवादमें तो तुम्हें ठीक-ठीक उत्तर देना ही चाहिये
prahrāda uvāca—brahman! mamaika eva putraḥ, iha ca bhavān svayam upasthitaḥ; bhala, yuvayor vivāde mama-sadṛśo manuṣyaḥ kathaṃ nirṇayaṃ dātuṃ śaknoti? ||
sudhanvā uvāca—gāṃ pradadyās tv aurasāya, yad dhānyat syāt priyaṃ dhanam; dvayor vivadatos tathyaṃ vācyaṃ ca matimāṃs tvayā ||
ప్రహ్లాదుడు అన్నాడు— “ఓ బ్రాహ్మణా! నాకు ఒక్క కుమారుడే ఉన్నాడు; మీరు కూడా ఇక్కడ స్వయంగా ఉన్నారు. మీ ఇద్దరి వివాదంలో నావంటి మనిషి ఎలా తీర్పు చెప్పగలడు?” సుధన్వుడు అన్నాడు— “ఆవును, అలాగే నీకు ప్రియమైన ఇతర ధనమేదైనా ఉంటే అది కూడా నీ ఔరస కుమారుడు విరోచనునికి ఇచ్చివేయి; కానీ మా ఇద్దరి వివాదంలో, ఓ జ్ఞానవంతుడా, నీవు సత్యాన్ని చెప్పి ఖచ్చితమైన సమాధానం ఇవ్వాల్సిందే.”
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Even when personal ties and interests exist, one must not evade truth in judgment. Sudhanvā insists that Prahrāda separate private affection (giving wealth to his own son) from public duty (speaking the factual truth in a dispute).
Prahrāda hesitates to arbitrate because one party is his only son and the other is a respected Brahmin present before him. Sudhanvā answers by allowing Prahrāda to favor his son materially, yet demands that Prahrāda still deliver an accurate, truthful decision regarding the contested matter.