Shloka 7
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
इतो गत्वा संजय क्षिप्रमेव उपातिष्ठेथा ब्राह्मणान् ये तदर्हा: । विशुद्धवीर्याश्वरणोपपन्ना: कुले जाता: सर्वधर्मोपपन्ना:,संजय! यहाँसे जाकर तुम शीघ्र ही जो आदर और सम्मानके योग्य हैं, उन विशुद्ध शक्तिशाली, ब्रह्मचर्य-पालनपूर्वक वेदोंके स्वाध्यायमें संलग्न, कुलीन तथा सर्वधर्म-सम्पन्न ब्राह्मणोंको हमारी ओरसे प्रणाम कहना
ito gatvā saṃjaya kṣipram eva upātiṣṭhethā brāhmaṇān ye tad-arhāḥ | viśuddha-vīryāśvaraṇopapannāḥ kule jātāḥ sarva-dharmopapannāḥ ||
యుధిష్ఠిరుడు పలికెను—సంజయా, ఇక్కడి నుండి వెళ్లి ఆలస్యం చేయకుండా గౌరవార్హులైన బ్రాహ్మణులను దర్శించు—శుద్ధ తేజస్సు కలవారు, బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆశ్రయించి వేదస్వాధ్యాయంలో నిమగ్నులు, కులీనులు, సమస్త ధర్మకర్తవ్యాలలో స్థిరులు. వారికి మా తరఫున ప్రణామాలు అర్పించు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, a ruler must uphold dharma by honoring those who embody learning, disciplined conduct, and moral integrity; reverence to such Brāhmaṇas is presented as an ethical duty and a stabilizing social principle.
Yudhiṣṭhira instructs Saṃjaya to go promptly and convey respectful salutations to worthy Brāhmaṇas—those characterized by purity, disciplined practice, Vedic study, noble birth, and comprehensive adherence to dharma—framing the mission in terms of proper protocol and moral order.