Shloka 46
एवं सर्वानागताभ्यागतांश्ष॒ राज्ञो दूतान् सर्वदिग्भ्यो<्भ्युपेतान् । पृष्टवा सर्वान् कुशल तांश्व सूत पश्चादहं कुशली तेषु वाच्य:,इस प्रकार वहाँ सब दिशाओंसे पधारे हुए राजदूतों तथा अन्य सब अभ्यागतोंसे कुशल- मंगल पूछकर अन्तमें उनसे मेरा कुशल-समाचार भी निवेदन करना
evaṁ sarvān āgatābhyāgatāṁś ca rājño dūtān sarvadigbhyo 'bhyupetān | pṛṣṭvā sarvān kuśalaṁ tāṁś ca sūta paścād ahaṁ kuśalī teṣu vācyaḥ ||
ఈ విధంగా అన్ని దిక్కుల నుంచి వచ్చిన రాజదూతలతో పాటు ఇతర అతిథి-అభ్యాగతులందరి క్షేమాన్ని ముందుగా అడిగి, హే సూతా, చివరగా వారికి నా క్షేమసమాచారమును కూడా తెలియజేయి।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic etiquette in diplomacy: one should first honor and inquire after the welfare of guests and envoys—especially those arriving from many regions—before speaking of oneself. It models humility, prioritizing others’ well-being, and maintaining courteous statecraft.
Yudhiṣṭhira instructs Sūta on how to address visiting royal envoys and other arrivals: greet them properly by asking about their welfare, and only afterward convey Yudhiṣṭhira’s own well-being as a concluding message.