अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
गुणैरनेकै: प्रवरैश्न युक्तो विज्ञानवान् नैव च निष्ठरो यः । स्नेहादमर्ष सहते सदैव स सोमदत्त: पूजनीयो मतो मे,जो अनेक श्रेष्ठ गुणोंसे विभूषित और ज्ञानवान् हैं, जिनमें निल्ठरताका लेशमात्र भी नहीं है, जो स्नेहवश सदा ही हमलोगोंका क्रोध सहन करते रहते हैं, वे सोमदत्त भी मेरे लिये पूजनीय हैं
yudhiṣṭhira uvāca |
guṇair anekaiḥ pravaraiś ca yukto vijñānavān naiva ca niṣṭhuro yaḥ |
snehād amarṣaṃ sahate sadaiva sa somadattaḥ pūjanīyo mato me ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—అనేక శ్రేష్ఠ గుణములతో అలంకృతుడై, వివేకవంతుడై, కఠినత లేశమాత్రమూ లేని వాడు; స్నేహవశాత్ మా కోపమును కూడా ఎల్లప్పుడూ సహించువాడు—ఆ సోమదత్తుడును నా దృష్టిలో పూజనీయుడే।
युधिछिर उवाच