Shloka 5
Adhyāya 20 — Rājadharma Argument for Paternal Inheritance and Timely Conciliation
धृतराष्ट्रस्य ये पुत्रा: प्राप्तं तैः पैतृकं वसु । पाण्डुपुत्रा: कथं नाम न प्राप्ता: पैतृक वसु,'राजा धृतराष्ट्र तथा पाण्डु दोनों एक ही पिताके सुविख्यात पुत्र हैं। पैतृक सम्पत्तिमें दोनोंका समान अधिकार है, इसमें तनिक भी संशय नहीं है। धृतराष्ट्रके जो पुत्र हैं, उन्होंने तो पैतृक धन प्राप्त कर लिया, परंतु पाण्डवोंको वह पैतृक सम्पत्ति क्यों न प्राप्त हो?
dhṛtarāṣṭrasya ye putrāḥ prāptaṃ taiḥ paitṛkaṃ vasu | pāṇḍuputrāḥ kathaṃ nāma na prāptāḥ paitṛkaṃ vasu ||
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు పితృసంపత్తిని పొందిరి; అయితే పాండుపుత్రులు అదే పితృసంపత్తిని ఎందుకు పొందకూడదు?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma in matters of inheritance: when heirs share the same paternal line, denying one branch its rightful share is adharma and becomes a moral seed of larger conflict.
Vaiśampāyana highlights the central grievance behind the impending war: Dhṛtarāṣṭra’s sons have taken control of the ancestral kingdom/wealth, while Pāṇḍu’s sons are excluded despite having an equal claim.