Shloka 11
Śikhaṇḍin’s Transformation, Daśārṇa Verification, and Kubera’s Conditional Curse
Udyoga Parva 193
सामरानपि लोकांस्त्रीन् सर्वान् स्थावरजड़मान् | भूतं भव्यं भविष्यं च निमेषादिति मे मतिः:
sāmarān api lokāṁs trīn sarvān sthāvara-jaṅgamān | bhūtaṁ bhavyaṁ bhaviṣyaṁ ca nimeṣād iti me matiḥ ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—దేవతలతో కూడిన మూడు లోకాలు, సమస్త స్థావరజంగమ ప్రాణులు, అలాగే భూతం-వర్తమానం-భవిష్యత్తు—ఇవన్నీ నేను క్షణమాత్రంలో, కన్ను మూసి తెరిచేలోపే నాశనం చేయగలను; ఇదే నా దృఢ విశ్వాసం।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse dramatizes the idea that immense power or confidence can arise in a righteous king, yet it implicitly raises a dharmic tension: true nobility is not merely the capacity to destroy, but the restraint to act only in alignment with dharma and the welfare of beings.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent, Yudhiṣṭhira speaks forcefully, asserting overwhelming capability—cosmic in scale—framing his resolve and confidence in the face of escalating conflict and counsel.