Shloka 20
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
यदुक्त तेन वीरेण राज्ञा काउ्चनवर्मणा । यत् तेडहमधमाचार दुह्ित्रास्म्यभिवज्चित:,उद्धरिष्यामि ते सद्यः: सामात्यसुतबान्धवम् | “राजन! वीरवर राजा हिरण्यवर्माने जो संदेश दिया है, उसे सुनिये। पापाचारी दुर्बृद्धि नरेश! तुम्हारी पुत्रीके द्वारा मैं ठगा गया हूँ। वह पाप तुमने ही किया है; अतः उसका फल भोगो। नरेश्वर! युद्धके मैदानमें आकर मुझे युद्धका अवसर दो। मैं मन्त्री, पुत्र और बान्धवोंसहित तुम्हारे समस्त कुलको उखाड़ फेंकूँगा'
yad uktaṃ tena vīreṇa rājñā kāñcanavarmaṇā | yat te 'ham adhamācāra duhitrasmy abhivañcitaḥ, uddhariṣyāmi te sadyaḥ sāmātya-suta-bāndhavam ||
ఆ వీర రాజు కాంచనవర్ముడు చెప్పిన సందేశం ఇది— “రాజా! నీచాచారుడా! నీ కుమార్తె కారణంగా నేను మోసపోయాను. ఆ పాపానికి కర్త నీవే; కాబట్టి దాని ఫలాన్ని అనుభవించు. నరపతీ! నాకు యుద్ధావకాశం ఇవ్వు—ఈ రోజే రణభూమి అగ్రభాగంలో. మంత్రులు, కుమారులు, బంధువులతో సహా నీ వంశమంతటిని ఈ రోజే పెకిలించివేస్తాను.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames deception and sexual/political wrongdoing as generating moral culpability and consequences, and it shows a kshatriya-style demand for accountability: the wrongdoer (or the one held responsible) must face the results, here expressed as a challenge to battle and a threat of total destruction.
Bhishma reports a hostile message from King Kāñcanavarman to another king. Kāñcanavarman accuses the king of wrongdoing connected with the king’s daughter, claims he has been deceived, and issues an ultimatum: meet him in battle, or he will immediately destroy the king’s entire family line along with ministers, sons, and relatives.