Shloka 2
भीष्म–रामसंयुगनिवृत्तिः
Bhishma and Rama: Restraint and Withdrawal in the Engagement
तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदा । निराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मत:ः
tān uvāca tataḥ kanyā tapovṛddhān ṛṣīṁs tadā | nirākṛtāsmi bhīṣmeṇa bhraṁśitā patidharmataḥ ||
అప్పుడు ఆ కన్య తపస్సుతో పరిపక్వులైన ఋషులను ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పింది— “భీష్ముడు నన్ను తిరస్కరించాడు; నేను పతిధర్మం నుండి తప్పించబడ్డాను—భర్తను పొందుట, భర్తసేవ అనే ధర్మం రెండింటి నుండీ వంచితురాలినయ్యాను।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds patidharma—marital duty and social-ethical status tied to marriage—and shows how denial of rightful marital placement is experienced as a moral injury, prompting appeal to ascetic authority for redress.
A maiden approaches austerity-hardened sages and laments that Bhīṣma has refused her, leaving her cut off from the expected path of obtaining a husband and fulfilling wifely obligations; this complaint sets up her search for justice and resolution.