Shloka 5
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
ततः शक्ति प्राहिणोद् घोररूपा- मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा । कालोत्सृष्टां प्रजवबलितामिवोल्कां संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्प लोकम्
tataḥ śaktiṃ prāhiṇod ghorarūpām astre ruddhe jāmadagnyo mahātmā | kālotsṛṣṭāṃ prajavabalitām ivolkāṃ saṃdīptāgrāṃ tejasā vyāpya lokam ||
అప్పుడు ఆయన అస్త్రాలు అడ్డుపడగానే, జమదగ్నినందనుడైన మహాత్మ పరశురాముడు భయంకరరూపమైన శక్తిని విసిరాడు—కాలమే విడిచిన జ్వలంత ఉల్కవలె, అప్రతిహత బలంతో దూసుకువచ్చే, అగ్రభాగం దగ్ధంగా వెలిగే, తన తేజస్సుతో సమస్త లోకాన్ని వ్యాపింపజేసినదానివలె।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension in warfare: when one’s weapons are obstructed, anger can escalate to overwhelming force. The meteor-like, Time-released imagery warns that unrestrained power can become world-consuming, implying the need for dharmic restraint even in justified combat.
Bhīṣma narrates that Paraśurāma, finding his astra countered, hurls a terrifying śakti (spear-weapon). It appears like a blazing meteor released by Kāla, its radiance spreading as though it fills the entire world.