Shloka 10
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
यदि त्वामापगेयो वै न नयेद् गजसाह्दयम् | शाल्वस्त्वां शिरसा भीरु गृह्नीयाद् रामचोदित:,भीरु! यदि गंगानन्दन भीष्म तुम्हें हस्तिनापुर न ले जाते तो राजा शास्त्र परशुरामजीके कहनेपर तुम्हें आदरपूर्वक स्वीकार कर लेता
yadi tvām āpageyo vai na nayed gajasāhdayam | śālvastvāṁ śirasā bhīru gṛhnīyād rāmacoditaḥ ||
భీరూ! గంగానందనుడైన ఆపగేయుడు (భీష్ముడు) నిన్ను గజసాహ్వయం (హస్తినాపురం)కు తీసుకుపోకపోయి ఉంటే, రాముడు (పరశురాముడు) ప్రేరేపించగా శాల్వరాజు తల వంచి నిన్ను గౌరవంతో స్వీకరించేవాడు.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how actions taken under power—especially removing someone from their chosen alliance—carry ethical consequences. It frames respect, consent, and honor as central to dharma, implying that coercive political acts can create lasting injustice and conflict.
Akṛtavraṇa argues that if Bhīṣma had not taken the woman to Hastināpura, King Śālva would have accepted her respectfully, especially under Paraśurāma’s urging. The statement supports the claim that her rightful marital outcome was disrupted by Bhīṣma’s intervention.