Shloka 32
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
तत्र गच्छस्व भद्र ते ब्रूयाश्लैनं वचो मम । अभिवाद्य च त॑ मूर्थ्ना तपोवृद्ध दृढब्रतम्,बेटी! तेरा कल्याण हो। तू वहीं जा और उन दृढ़व्रती तपोवृद्ध महात्माको अभिवादन करके पहले उनसे मेरी बात कहना
tatra gacchasva bhadra te brūyāś cainaṃ vaco mama | abhivādya ca taṃ mūrdhnā tapovṛddhaṃ dṛḍhavratam ||
అక్కడికి వెళ్లు, భద్రే—నీకు శుభం కలుగుగాక. ఆ తపోవృద్ధుడు, దృఢవ్రతుడు అయిన తపస్వికి శిరస్సు వంచి నమస్కరించి, ముందుగా నా ఈ మాటను అతనికి చెప్పు.
होत्रवाहन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic conduct in communication: approach the spiritually senior with humility, offer respectful salutation, and then deliver one’s message truthfully and in proper order. Reverence (abhivāda) and disciplined speech are presented as ethical prerequisites to dialogue.
Hotravāhana instructs a young woman (implied by the blessing and the Hindi gloss “बेटी”) to go to a particular place, respectfully bow to an ascetic elder renowned for austerity and firm vows, and then convey Hotravāhana’s words to him.