Shloka 21
Nahūṣa’s Fall Explained: Agastya’s Account to Indra (Śalya-narrated)
शल्य कहते हैं--युधिष्ठिर! तदनन्तर महर्षियोंसे घिरे हुए देवता, पितर, यक्ष, नाग, राक्षस, गन्धर्व, देवकन्याएँ तथा समस्त अप्सराएँ बहुत प्रसन्न हुईं। सरिताएँ, सरोवर, शैल और समुद्र भी बहुत संतुष्ट हुए
śalya uvāca—yudhiṣṭhira! tadanantaraṁ maharṣibhir vṛtā devatāḥ pitaro yakṣā nāgā rākṣasā gandharvā devakanyāś ca sarvā apsarasaś ca suṣṭu prītā abhavan. saritaḥ sarāṁsi śailāḥ samudraś ca parituṣṭā abhavan.
శల్యుడు పలికెను—యుధిష్ఠిరా! ఆ తరువాత మహర్షులచే పరివృతులైన దేవతలు, పితృదేవతలు, యక్షులు, నాగులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, దేవకన్యలు మరియు సమస్త అప్సరసలు ఎంతో ఆనందించారు. నదులు, సరస్సులు, పర్వతాలు, సముద్రము కూడ అత్యంత సంతుష్టమయ్యాయి.
शल्य उवाच
Educational Q&A
When dharma is upheld, its influence is not merely personal or political; it resonates through the whole cosmos. The verse frames moral rightness as something that wins the assent of sages, gods, ancestors, and even the natural world—suggesting that ethical order and cosmic order are intertwined.
Śalya reports to Yudhiṣṭhira that, after the preceding event (tadanantaram), a vast assembly of beings—divine, semi-divine, and otherworldly—becomes joyful. The description expands from celestial communities to elements of nature (rivers, lakes, mountains, ocean), portraying a universal atmosphere of satisfaction and auspicious approval.