Shloka 45
धृष्टद्युम्नो5पि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत्,इसके बाद धृष्टद्युम्नने भी कितवकुमार उलूकसे यह बात कही--'उलूक! तू राजपुत्र दुर्योधनसे मेरी यह बात कह देना, मैं द्रोणाचार्यको उनके गणों और बन्धु-बान्धवोंसहित मार डालूँगा
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumno 'pi kaitavyam ulūkam idam abravīt | tato dhṛṣṭadyumnenāpi kitavakumāram ulūkam etad uktam— “ulūka! tvaṁ rājaputra duryodhanāya mama vacanaṁ brūyāḥ; ahaṁ droṇācāryaṁ sa-gaṇān sa-bandhu-bāndhavān nihaniṣyāmi.”
సంజయుడు అన్నాడు—ధృష్టద్యుమ్నుడు కూడా కైతవపుత్రుడైన ఉలూకునితో ఇలా అన్నాడు—“ఉలూకా! రాజపుత్రుడు దుర్యోధనునికి నా ఈ మాట చెప్పు: నేను ద్రోణాచార్యుణ్ని ఆయన గణాలతోను, బంధు-బాంధవులతోను సహా సంహరిస్తాను.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, on the brink of war, speech becomes a moral instrument: a public vow and a warning. It shows the escalation from negotiation to irrevocable resolve, where personal enmity and perceived justice are articulated as a kshatriya’s commitment to decisive action.
Sanjaya reports that Dhrishtadyumna addresses Uluka (an emissary connected with the Kauravas) and instructs him to deliver a message to Duryodhana: Dhrishtadyumna declares his intention to kill Dronacharya along with Drona’s supporters and relations, signaling the hardening of battle lines.